Maar niet met elkaar, haha.
We starten de dag met een lekker en gezellig ontbijtje in het hotel. Daarna gaat Hugo op oad naar de beurs, en Linda naar de Hornbach. Hugo gaat veel gekregen spellen ophalen voor de spellenvereniging en Linda gaat geld besparen door houtbriketten in te slaan (die kosten hier maar 4 euro, in Nederland 12).
Bij de Hornbach wordt Linda niet echt vertrouwd door de man bij de slagboom. Eerst vond ie me al lastig toen ik aan kwam rijden en hij de slagboom voor me open moest doen. Maar toen ik een tijdje later terugkwam met mijn 300 kilo briketten begon het helemaal. Alle deuren moesten open, hij heeft een keer of vijf de kofferbak opengemaakt. Erg op zoek naar andere dingen die ik misschien stiekem had meegenomen naast de briketten. Maar ja, die vond ie natuurlijk niet dus na een tijdje deed ie toch maar morrend de slagboom voor me open.
Even door naar de Lidl, voor wat lekkere chocolaatjes en andere Duitse dingetjes en dan is het tijd voor Centro! Lekker geshopt.
Bij Hugo gaat het ondertussen voortvarend en is het behoorlijk druk op de beurs. Voor hem genieten van alle spellen om hem heen.
Rond een uur of drie denkt Linda nog even naar de aldi te rijden. Dat gaat op de heenweg soepel, maar op de terugweg is dat ritje van 3km ineens een rit van ongeveer een uur. Wat een en file!! En wat een weer joh. Regen, storm. Pff haha.
Eenmaal op de hotelkamer lekker liggen lezen tot het tijd was om elkaar weer op te zoeken. Bij het restaurantje op het volkstuinencomplex. Daar is al een gezellig groepje als ik aankom. We moeten nog ongeveer een uur wachten tot iedereen vanaf de beurs er is, maar uiteindelijk zitten we met ruim 20 mensen te smikkelen van de meeega grote schnitzels. Ik vraag me nog steeds af hoe ze dat doen daar in die keuken. Hoe krijg je die allemaal ongeveer tegelijk klaar?!
Met een overvolle buik gaan we terug naar het hotel en wordt het tijd voor de donderdagavond activiteit: de folie van alle spellendozen afhalen en er een Roll the Dice sticker op plakken. Terwijl Pieter zorgt dat alle spellen netjes in het leensysteem van de vereniging komt. Dat blijft toch ook altijd wel een erg leuk moment.
Als we klaar zijn zijn we ook wel klaar en gaan we allemaal lekker slapen. Gelukkig is ons bedje niet ver, we Pieter en Bart zijn onze overburen dus we hoeven alleen maar de gang over te steken.
Wat een leuke dag weer en wat is het leuk hoe iedereen ons altijd hartelijk ontvangt en opneemt in de groep. Misschien moeten we ook wel gewoon zeggen dat wij een stukje van de groep zijn. Hoe dan ook, je merkt aan iedereen dat ze het erg leuk vinden dat we er zijn, en dat vinden wij ook! Op naar morgen.